എന്റെ മനസ്സും വിരഹാതുരതയും

By Jayan M K Jayan M K സെപ്റ്റംബർ 23, 2026

കടലിലെ തിരപോലെ തുള്ളിമറിയും,

കാറ്റിലെ ഇലപോലെ പാറിപ്പറക്കും,

എന്നുള്ളിലിരിക്കും കുസൃതിക്കാരൻ-

എന്റെ മനസ്സെന്ന കൂട്ടുകാരൻ.

പലകുറി പാതിയിൽ മാഞ്ഞുപോകുമോ,

എന്നെയേകാന്തതയിലാക്കി നീ അകലുമോ?

പിരിയുമെന്നോർക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ,

തീപോലെ വെന്തുരുകുന്നീ നെഞ്ചകം.

വഴിയിടറി വീഴുന്ന രാവുകളിലൊക്കെയും,

നിൻ നിഴൽ മായുന്നത് ഞാനറിയുന്നു,

നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്നൊരീ ഭയം,

എന്നിൽ അന്ധകാരമായി പടർന്നുനിൽപ്പൂ.

അടങ്ങാത്തൊരാധിയുടെ തിരകൾക്കിടയിലും,

നിൻ ഓർമ്മതൻ ആർദ്രമാം കാറ്റിനാൽ,

വീണ്ടുമൊരു ശാന്തമാം തീരമണിഞ്ഞ്,

കാത്തിരിപ്പൂ ഞാൻ നിനക്കായി മാത്രം.

അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

നമ്മുടെ ആശകൾ

By Jayan M K Jayan M K ഓഗസ്റ്റ് 16, 2025

എന്റെ ഉള്ളിലെ വെളിച്ചം ഉണർന്നു എന്നാത്മാവിനെ പിടിച്ചുലയ്ക്കട്ടെ. ഓരോ ഹൃദയത്തുടിപ്പിലും സ്ഫുരിക്കും പുതു പ്രതീക്ഷകൾ തൻ നാമ്പ് ഉയരട്ടെ. എനിക്കും, നിനക്കും, ഭയത്തിന്റെയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും അന്ധകാരമതിലുകൾ തകർക്കാൻ , സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഉയരം തൊടാൻ നമുക്കും ധൈര്യം ലഭിക്കട്ടെ. എന്റെ ഉള്ളിലെ ശബ്ദം കേൾക്കാനും, നിശ്ശബ്ദത മറക്കുന്ന നിൻ ഉൾക്കാമ്പു വേദന മനസ്സിൽ കുറിച്ചിടുവാൻ എനിക്കും, നമുക്കുള്ള പ്രണയശക്തിയെ തിരിച്ചറിയാനും, ഹൃദയം തുറന്ന് സംസാരിക്കാനും കഴിയട്ടെ. സ്നേഹത്തിന്റെയും സഹതാപത്തിന്റെയും ഇത്തിരി വെളിച്ചം പരത്തി, മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലും നാം പ്രകാശം പകരട്ടെ. എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യമാകട്ടെ, എനിക്കും, നിനക്കും സ്വപ്നങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടട്ടെ. ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും പൂർണ്ണ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറയട്ടെ. ധൈര്യവും വിശ്വാസവും ചേർന്ന് എന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് ഞാൻ നീങ്ങട്ടെ. എനിക്കും, നിനക്കും, ജീവിതത്തെ ഒരു മനോഹരമായ കവിതപോലെ സ്നേഹിക്കാനാകട്ടെ. ബലഹീനതകളെയും ശക്തികളെയും സ്വീകരിച്ച് പുതിയ തുടക്കം കുറിക്കാൻ എനിക്കും ധൈര്യം ലഭിക്കട്ടെ. എനിക്കും, നിനക്കും സത്യസന്...

മടങ്ങിവരാത്ത പടിയിറക്കം

By Jayan M K Jayan M K നവംബർ 11, 2025

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ചിലർ ഉണ്ടാകും , പകരം വയ്ക്കാനാവാത്തവർ. ഒരിക്കൽ എത്രമാത്രം പരസ്പരം ചേർന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നവർ, ഒരു ശബ്ദം പോലും കേൾക്കാതെ ഇരിക്കാൻ മനസില്ലാത്തവർ, മുഖത്ത് ചെറു വാടൽ കണ്ടാൽ അതിന്റെ കാരണങ്ങൾ തേടി ഉറ്റുനോക്കുന്നവർ. ലോകം മുഴുവൻ എതിർത്താലും, അവരുടെ ഒറ്റസാന്നിധ്യം മതിയാകും — ധൈര്യമായി നിൽക്കാൻ, ജീവിക്കാൻ, ശ്വാസം എടുക്കാൻ. പക്ഷേ, ഒരുനാൾ അവർ ഇല്ലാതാകും... മടങ്ങിവരാത്ത ഒരു നാട്ടിലേക്കു യാത്രപോകും. ഒരു അർദ്ധരാത്രിയിൽ പെട്ടെന്ന് വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞതുപോലെ, വിജനമായ വഴികളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകും മനസ്സ്. മറവിയുടെ മേഘം തൊടാനാവാത്ത ഇടത്ത്, അവൻ എപ്പോഴും അദൃശ്യസാന്നിധ്യമായി കൂടെയുണ്ടാവും. ഒരു വിളിക്ക് അപ്പുറം അവൻ ഇല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് — അത് വാക്കുകൾക്കതീതമായ വേദനയാണ്. മറുപുറം ഇല്ലാത്ത ബന്ധം, രണ്ടാമൂഴമില്ലാത്ത അനുഭവം. ഒരു ദിവസം, പരുന്ത് ചിറകു വിരിച്ചു പറന്നുപോയതുപോലെ, അവൻ മറവിയുടെ മേഘത്തിലേക്ക് മറഞ്ഞുപോയി. പിന്നെ അവനുവേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുന്ന ചില ജീവിതങ്ങൾ — ശൂന്യതയിലായി നിലവിളിക്കുന്നു. വേനലും, മഞ്ഞും, മഴയും ചേർന്ന വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ട്, ജീവിതം എത്ര മുഖംമാറി! നീ ഇല്ലാത്ത ശൂന്യതയിൽ എത്ര അനീതികൾ, എത്ര നഷ്ടങ...

ആചാരക്കെട്ടുകൾ

By Jayan M K Jayan M K ഏപ്രിൽ 15, 2025

വാടുകില്ല വീഴുകില്ല ഈ ചുവന്ന പൂവുകൾ

By Jayan M K Jayan M K ഏപ്രിൽ 20, 2025

നൂറ് നൂറ് പൂക്കളെ ചതച്ചരച്ച കാലമേ വാടുകില്ല വീഴുകില്ല ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍ (2) ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍ ചുവപ്പണിഞ്ഞതെങ്ങനെ? മാറിടം പിളര്‍ക്കെ അമ്മമാര്‍ കരഞ്ഞതെന്തിനാ? (2) വര്‍ഗ്ഗസമരജ്വാല കത്തുമീ ചരിത്ര വീഥിയില്‍ രക്തസാക്ഷികള്‍ മരിച്ചുയര്‍ന്നതാണീ ച്ചുവന്ന പൂവുകള്‍. (2) വാടുകില്ല വീഴുകില്ല ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍.. (2) ഉള്ളവന്‍ ഇല്ലാത്തവനെ കൊന്നിരുന്ന നാളുകള്‍ കണ്ണുനീരടര്‍ന്നു മണ്ണിലുപ്പുറഞ്ഞ നാളുകള്‍ (2) പണിയെടുത്ത് പണിയെടുത്ത് പ്രാണനറ്റ നാളുകള്‍ കതിര് കൊയ്ത് പതിര് തിന്ന് പതിതരായ നാളുകള്‍ (2) ഇരുള് വീണ പണിയിടങ്ങളില്‍ മുഴങ്ങി ശംഖൊലി ഇങ്കുലാബിന്‍ മക്കളാണ് നമ്മൊളുന്നുചേരണം (3) താഴുകില്ല താഴ്ത്തുകില്ല ഈ ചുവന്നപൊന്‍കൊടി നെല്ല് കൊയ്ത് നെല്ല് കൊയ്ത് വില്ലുപോല്‍ വളഞ്ഞവര്‍ തൊണ്ട് തല്ലി തൊണ്ട് തല്ലി ചണ്ടിയായി മാറിയോര്‍ (2) നെല്ലറുത്ത പൊന്നരിവാള്‍ ഒന്നുയര്‍ത്തി നിന്ന നാള്‍ ചുറ്റിക തലപ്പുയര്‍ത്തി ചക്രവാള സീമയില്‍ (2) താഴുകില്ല താഴ്ത്തുകില്ല ഈ ചുവന്നപൊന്‍കൊടി നൂറ് നൂറ് പൂക്കളെ ചതച്ചരച്ച കാലമേ വാടുകില്ല വീഴുകില്ല ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍ (2) ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍ ചുവപ്പണിഞ്ഞതെങ്ങനെ? മാറിടം പിളര്‍ക്കെ അമ്മമാര്‍...

കുറ്റിച്ചൂലിനൊപ്പം.

By Jayan M K Jayan M K ജൂൺ 18, 2025

രാവിലെയുള്ള നിശബ്ദതയിൽ അവളും അവളുടെ കുറ്റിച്ചൂലും മുറ്റത്തേക്ക് കാലെടുത്തുവയ്ക്കുന്നു. ചുണ്ടിൽ വാചകമില്ലാത്ത ഒരൊറ്റ ശ്വാസം പോലെ കൈയിൽ ചുംബിക്കുന്ന ഒരു ഓലമടലിൻ പൊളിയിൽ കൂട്ടി കെട്ടിയ , അവളുടെ കുറ്റിച്ചൂൽ പിടിച്ച് അവളെത്തുന്നു., മൃദുവായ ഈർക്കിലുകൾ കൂട്ടമായി മന്ത്രിക്കുന്നു— സംസാരിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടാത്ത ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ച്. കുറ്റിച്ചൂൽ അതിന്റെ നൃത്തം ആരംഭിക്കുന്നു, തിരുകി ചുളുങ്ങിയ ഭൂമിക്കെതിരെ സാവധാനം , താളംപിടിച്ച മന്ത്രം പോലെ തലമുറകൾക്ക് പരിചിതമായ ഒരു ശബ്ദം. ആത്മാവിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള പൊടിയുടെ നിശബ്ദമായ ശുദ്ധീകരണം, മനസ്സിനെ അതിന്റെ തുരുമ്പിൽ നിന്ന് തുടച്ചുനീക്കുന്നു. നിഴലുകൾ വെട്ടിക്കളയുക , അന്ധമായ ദിവസങ്ങൾ മാറി നിൽക്കട്ടെ അവളുടെ കുറ്റിച്ചൂൽ നെടുവീർപ്പിടുന്നു: "പ്രതീക്ഷയുള്ള ഒരു വിത്ത് നാമ്പ് നടുക." ധാർമ്മിക അടിത്തറ പുതുതായി തൂത്തുവാരണം, ആന്തരിക സ്വത്വം ശുദ്ധീകരിക്കണം— സത്യസന്ധതയും ക്ഷമയും കൊണ്ട്. അവളാണ് ആ ചൂൽ തന്നെ ആർക്കും അറിയാതെ, പൊടിയിലും മണ്ണിലുമെല്ലാം അവളുടെ ആന്തരിക തെളിച്ചം തുടിക്കുന്നു. അവൾ തിടുക്കം കൂട്ടുന്നില്ല, വേദനയിലൂടെ തിടുക...

ഓണപ്പൂക്കൾ

By Jayan M K Jayan M K ഓഗസ്റ്റ് 29, 2025

കറിവേപ്പില

By Jayan M K Jayan M K ജൂൺ 14, 2025

വാതിൽക്കലെന്നോ നീ ഭയന്നു നിന്നു, അനാഥൻ, ലോകത്തിലൊറ്റപ്പെട്ടൊരീ ഞാൻ. കൈനീട്ടി നീയെന്നെ മാറോടു ചേർത്തു, അന്നം, തുണ, പിന്നെയാ വാത്സല്യം! അടുക്കളപ്പുറത്തെ കറിവേപ്പില പോൽ, കറികളിൽ ചേർന്നു ഞാൻ, ഗന്ധമായ്, രുചിയായ്. കളിച്ചു, ചിരിച്ചു, വളർന്നു ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം, ആ വീടിന്നകമെൻ ജീവനായ് മാറി. ഇഷ്ടമുള്ള കറികളിൽ വലിച്ചൂരി ഇട്ടു, എനിക്കിഷ്ടവിഭവങ്ങൾ വിളമ്പി തന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ഓമനപ്പേരുകളാൽ വിളിച്ചു, ആ സ്നേഹത്തിൽ ഞാൻ എല്ലാം മറന്നു. ഞാൻ വരുമ്പോഴെല്ലാം പായസം വെച്ചു, എനിക്കുള്ള പ്രാധാന്യം അന്നെന്നറിഞ്ഞു. എന്നിട്ടുമെൻ ഇഷ്ടങ്ങളെ അവർ മാറ്റി നിർത്തി, അന്ധമായ സ്നേഹത്തിൽ ഞാൻമതി മറന്നു ആ രാഗത്തിൽ മുഴുകി നിന്നു. ഒരുനാൾ വസന്തം മനസ്സിൽ പൂത്തു, നിൻ മകൾ, പ്രണയം മൊഴിഞ്ഞെൻ കാതിൽ. ചെമ്പനീർ പൂക്കൾ പോൽ തിളയ്ക്കും പ്രണയം, പ്രാണനെപ്പോലും മറന്നൊരാ നിമിഷം! ഇരുപേരും കൈകോർത്തു പോയൊരാ സ്വപ്‌നവീഥികളിൽ, ആനന്ദം മാത്രം, മറ്റൊന്നുമില്ല. എൻ പ്രാധാന്യം കണ്ടു, അസൂയ പൂണ്ടു, കിഴങ്ങ്ബന്ധുക്കൾ മെല്ലെ കഥകൾ മെനഞ്ഞു. ഗൂഢാലോചനതൻ വിഷം കലർത്തി, എനിക്കായ് നെയ്തൊരു പന്തൽവല മുറുക്കി. പെട്ടെന്നു പാഞ്ഞെത്തി കൊടുങ്കാറ്റൊടുവിൽ, ചോദ്യങ്ങള...

മതം: ഒരു വഴികാട്ടി മാത്രം, ലക്ഷ്യമല്ല

By Jayan M K Jayan M K ജൂൺ 16, 2025

മതം: വഴികാട്ടി, സത്യം ഉള്ളിൽ മതമെന്നതെന്തു നാം വിശ്വസിക്കും? മനസ്സിൻ ദീപമോ, ഭയത്തിന്റെ നിഴലോ? ആലോചനപ്പാതയിൽ നമുക്ക് കൂട്ടായി നടക്കുന്നത് ആചാരമോ, ആനന്ദമോ? ആചാരതന്ത്രമതിന്റെ കൈവശം; പൊതിർത്ത പൂജയും പ്രാർത്ഥനയും, നേരായ പാതയിൽ നടത്തുന്നു സദാ, ശുദ്ധമനസ്സിന്റെ ദീപം തെളിയുമ്പോൾ. പുതുവെള്ളത്തിൽ പൂച്ചെടികൾ പോലെ പെരുമഴ തൊട്ടാൽ മൂടിത്തുടങ്ങും ചിന്തയുടെ കനലുകളിൽ മനസ്സു തെളിയുമ്പോൾ – പുതിയ ദർശനം പിറക്കുന്നു. നേർക്കാഴ്ചയല്ല മതം, ആത്മാനുഭവത്തിലൂടെയുളള ദർശനമത്രേ. ആജ്ഞാപനം മതത്തിന്റെ ശബ്ദമല്ല, അതൊരു ആനന്ദസ്പന്ദം മാത്രം! മതം, മതി എന്നോരാശ്വാസമല്ല മതം, ഒരിക്കലും തീരില്ലാത്ത ചോദ്യം തന്നെ. അതിൽ മറുപടിയില്ല – പക്ഷേ, വഴിയുണ്ട് നമ്മുടെ ഉള്ളിലേക്കും നമ്മുടെ വഴികളിലേക്കും എത്തിച്ചേരുന്നൊരു ദിശ. ആചാരവുമെത്ര നേരുള്ളതായാലും നാം നടന്നു കണ്ടെത്തിയ പാതയാകണം അതെ. മറികടന്നോരാൾ പറഞ്ഞതുപോലെ നാം കേട്ടു പാടുക മാത്രമാവരുതേ! നമുക്ക് സംശയിക്കാൻ ധൈര്യമുണ്ടാകട്ടെ, ആധാരമെന്തെന്നറിയാൻ നേരങ്ങൾ കണ്ടെത്തട്ടെ; മതം കണ്ണികളല്ല, ചിന്തയുടെ കവാടങ്ങളാകട്ടെ! ഭയത്താൽ അനുസരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മതം വെറും ചട്ടമാവും. ഭക്തിയാൽ തെളിയുമ്പോൾ – അത് അർത്ഥമാ...

പച്ചപ്പിൻ മടിയിൽ

By Jayan M K Jayan M K മേയ് 26, 2025

തീറ്റപ്പാട്

By Jayan M K Jayan M K ഓഗസ്റ്റ് 19, 2025

ഇന്നുമീ മുൾച്ചെടികൾ വൃക്ഷശാഖകൾക്കടിയിൽ, ഇന്നും മുഴങ്ങുന്നു ഓണവില്ലിന്റെ നാദം; അന്ധമായ കാലം തൻ മാറത്തുയർന്ന തേങ്ങലുകൾ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൻ മുറിവിൻ കഥയാണെല്ലാം. മറവു ഭൂമിക്കുള്ളിൽ ഒരു ദാസനാം പക്ഷിയായ്, മണ്ണിന്റെ പിടിയിലാമെൻ ജീവിതച്ചങ്ങല, കുഴിച്ചു കുഴിയിലും വാഴയിലക്കുമ്പിളിലും, അവഹേളനത്തിൻ കഞ്ഞിയെന്റെ ജീവനാളം. വിരുന്നുമില്ലെനിക്കി ന്നോണം വന്നാലും, പായസം വിളമ്പുന്ന വേളകൾ ഞാനറിയുന്നില്ല; ഓണക്കളികളും ജന്മദിനഗീതങ്ങളും, വഴിപോക്കർ പോൽ എന്നിൽനിന്നകന്നു നീങ്ങി. മാന്യത, ജ്വലിക്കും വിളക്കായെന്റെ മുന്നിൽ, സാമൂഹികമാം നാണക്കേടിനാൽ മറഞ്ഞുപോയി; കാണാതെ, കേൾക്കാതെ, അവഗണിക്കപ്പെട്ടൊരാൾ, തീണ്ടാപ്പാടിൻ വേദനയിലെൻ ജീവിതം. ഏകസമത്വത്തിൻ തീൻമേശ തന്നിലായ്, ബന്ധങ്ങൾ പൊട്ടുന്നൊരുഷസ്സുദിച്ചീടണം; ദയയും നീതിയുമിവിടെ ജാതിയല്ല, വർഗ്ഗമല്ല, എന്റെ മനസ്സിൽ മങ്ങാത്തൊരു സ്വപ്നമാണത്. ഒരുവർക്കും വേണമി സ്നേഹപാത്രങ്ങൾ നൂറ്, സമത്വത്തിൻ അക്ഷയമാകും പാത്രം; പാഴുമില്ല, കുഴിയുമില്ല, നാണം മറക്കാനായി, പൂവിൽ തേനുണ്ണും വണ്ടിനേപ്പോലെയാകണം. പ്രഭാതമിരുട്ടിനെ യകറ്റട്ടെ വേഗത്തിൽ, വേദന നിറഞ്ഞൊരാ കാലമകന്നു പോകട്ടെ; ഒറ്റപ്പെടലെല്ലാം ഐക്യത്തിലേക്കു മാറണ...

ഈ ബ്ലോഗ് തിരയൂ

നാരായത്തുമ്പി