പച്ചപ്പിൻ മടിയിൽ

 

മണിനാദം കേൾക്കാത്തൊരീ പാട വരമ്പിൽ,

മെല്ലെ നടക്കുന്നു വെളുവെളുത്തൊരു രൂപം.

തെളിനീർ നിറഞ്ഞൊരീ കായലിൻ അരികിൽ,

തെങ്ങുകൾ തലയാട്ടി നിൽക്കുന്നു ദൂരെ.

വെയിലിന്റെ നേരിയ കിരണങ്ങളേറ്റ്,

പുൽകനാമ്പുകൾ തിളങ്ങുന്നു പച്ചയായ്.

കാറ്റിന്റെ മൃദലമാം തലോടലേറ്റു,

ഓളങ്ങൾ മെല്ലെ ഒഴുകി മറയുന്നു.

ഒരു വേള, മിഴികളിൽ നേരിയ നൊമ്പരം,

ഓർമ്മകൾ തൻ മധുരമെഴും തേൻകണം.

പ്രകൃതി തൻ ശാന്തമാം ലീലകളിൽ ലയിച്ചു,

അവളൊരു നിമിഷം നിന്നു മിഴിച്ചു.

ഈ മണ്ണും, ഈ കാറ്റും, ഈ നീല ജലാശയവും,

എത്രയോ കാലമായ് കണ്ടു പരിചയം.

എങ്കിലും ഓരോ ദിനവും പുതിയൊരനുഭൂതി,

പ്രകൃതിതൻ മാന്ത്രിക ശക്തി അഗമ്യം.

മൗനമായ് ഒഴുകുന്നൊരീ ജീവിത യാത്രയിൽ,

പ്രകൃതിയെ സാക്ഷിയാക്കി മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.

ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ, ഒരു തേങ്ങലോടെ,

കാലത്തിൻ കാൽപ്പാടുകൾ പിന്തുടരുന്നു.