മനശാന്തി…

By Jayan M K

 


കണ്ണുകൾ തുറന്നാലും
രാത്രിയെ പോലെ ഇരുണ്ട ദിവസങ്ങൾ,
ശ്വാസമെടുത്താലും
ഇടക്ക് ഇടക്ക് കത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ…

“എന്തിന്‍ ഇത്രയും ഭാരം?”
മനസിനോട് ചോദിച്ചാലും
ഉത്തരം കൊടുക്കാതെ
കരച്ചിലാകുന്നു ശബ്ദം.

ഒറ്റക്കുള്ള ചുമലിൽ
ലോകത്തിന്റെ കല്ലുകൾ കെട്ടി,
പുഞ്ചിരി വെറും മുഖംമൂടി —
അകത്ത് മൗനത്തിന്റെ കുരുതി.

ശക്തനാണെന്ന് ലോകം പറയുന്നു,
പക്ഷെ അവർ കാണുന്നില്ല
വിഴുങ്ങിയ തുള്ളികളുടെ കഥ…
അവർക്ക് കേൾക്കാത്ത
ഹൃദയത്തിന്റെ കനൽ കഥ.

എന്നാലും…
ഇരുട്ടിനോടു പോലും
ഒരക്ഷരം പറയാം—
“ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നു…
ഒഴിയാതെ, വീഴാതെ.”

ഇതൊന്നും അവസാനമല്ല,
ഇന്നും വഴിയുണ്ട് മുന്നിൽ;
ഒരുദിവസം
മനശാന്തി തിരിച്ചുവരും…
നിശ്വസിച്ചുനിന്ന
ആറിന്റെ തീരത്തേക്ക്

അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

മടങ്ങിവരാത്ത പടിയിറക്കം

By Jayan M K
ഇമേജ്
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ചിലർ ഉണ്ടാകും , പകരം വയ്ക്കാനാവാത്തവർ. ഒരിക്കൽ എത്രമാത്രം പരസ്പരം ചേർന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നവർ, ഒരു ശബ്ദം പോലും കേൾക്കാതെ ഇരിക്കാൻ മനസില്ലാത്തവർ, മുഖത്ത് ചെറു വാടൽ കണ്ടാൽ അതിന്റെ കാരണങ്ങൾ തേടി ഉറ്റുനോക്കുന്നവർ. ലോകം മുഴുവൻ എതിർത്താലും, അവരുടെ ഒറ്റസാന്നിധ്യം മതിയാകും — ധൈര്യമായി നിൽക്കാൻ, ജീവിക്കാൻ, ശ്വാസം എടുക്കാൻ. പക്ഷേ, ഒരുനാൾ അവർ ഇല്ലാതാകും... മടങ്ങിവരാത്ത ഒരു നാട്ടിലേക്കു യാത്രപോകും. ഒരു അർദ്ധരാത്രിയിൽ പെട്ടെന്ന് വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞതുപോലെ, വിജനമായ വഴികളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകും മനസ്സ്. മറവിയുടെ മേഘം തൊടാനാവാത്ത ഇടത്ത്, അവൻ എപ്പോഴും അദൃശ്യസാന്നിധ്യമായി കൂടെയുണ്ടാവും. ഒരു വിളിക്ക് അപ്പുറം അവൻ ഇല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് — അത് വാക്കുകൾക്കതീതമായ വേദനയാണ്. മറുപുറം ഇല്ലാത്ത ബന്ധം, രണ്ടാമൂഴമില്ലാത്ത അനുഭവം. ഒരു ദിവസം, പരുന്ത് ചിറകു വിരിച്ചു പറന്നുപോയതുപോലെ, അവൻ മറവിയുടെ മേഘത്തിലേക്ക് മറഞ്ഞുപോയി. പിന്നെ അവനുവേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുന്ന ചില ജീവിതങ്ങൾ — ശൂന്യതയിലായി നിലവിളിക്കുന്നു. വേനലും, മഞ്ഞും, മഴയും ചേർന്ന വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ട്, ജീവിതം എത്ര മുഖംമാറി! നീ ഇല്ലാത്ത ശൂന്യതയിൽ എത്ര അനീതികൾ, എത്ര നഷ്ടങ...
Read more »

നമ്മുടെ ആശകൾ

By Jayan M K
ഇമേജ്
  എന്റെ ഉള്ളിലെ വെളിച്ചം ഉണർന്നു എന്നാത്മാവിനെ പിടിച്ചുലയ്ക്കട്ടെ. ഓരോ ഹൃദയത്തുടിപ്പിലും സ്ഫുരിക്കും  പുതു പ്രതീക്ഷകൾ തൻ നാമ്പ്  ഉയരട്ടെ. എനിക്കും, നിനക്കും, ഭയത്തിന്റെയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും  അന്ധകാരമതിലുകൾ തകർക്കാൻ , സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഉയരം തൊടാൻ നമുക്കും ധൈര്യം ലഭിക്കട്ടെ. എന്റെ ഉള്ളിലെ ശബ്ദം കേൾക്കാനും, നിശ്ശബ്ദത മറക്കുന്ന നിൻ ഉൾക്കാമ്പു വേദന  മനസ്സിൽ കുറിച്ചിടുവാൻ എനിക്കും, നമുക്കുള്ള  പ്രണയശക്തിയെ തിരിച്ചറിയാനും, ഹൃദയം തുറന്ന് സംസാരിക്കാനും കഴിയട്ടെ. സ്നേഹത്തിന്റെയും സഹതാപത്തിന്റെയും ഇത്തിരി  വെളിച്ചം പരത്തി, മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലും നാം പ്രകാശം പകരട്ടെ. എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യമാകട്ടെ, എനിക്കും, നിനക്കും സ്വപ്നങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടട്ടെ. ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും പൂർണ്ണ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറയട്ടെ. ധൈര്യവും വിശ്വാസവും ചേർന്ന് എന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് ഞാൻ നീങ്ങട്ടെ. എനിക്കും, നിനക്കും, ജീവിതത്തെ ഒരു മനോഹരമായ കവിതപോലെ സ്നേഹിക്കാനാകട്ടെ. ബലഹീനതകളെയും ശക്തികളെയും സ്വീകരിച്ച് പുതിയ തുടക്കം കുറിക്കാൻ എനിക്കും ധൈര്യം ലഭിക്കട്ടെ. എനിക്കും, നിനക്കും സത്യസന്...
Read more »

ആചാരക്കെട്ടുകൾ

By Jayan M K
ഇമേജ്
അമ്പലത്തറയിൽ " 'ആചാര' 'വെടി ' "മുഴങ്ങികൊടികയറ്റി   അമ്പിമാരാറാടിയാചാര "വെടിക്കെട്ടു" കണ്ടു കൊടിയിറക്കി  പണ്ടു പതിവിതു നാട്ടിൽ  അച്ചു നിരത്തിയറയിൽ ആചാര " 'വെടി'ക്കെട്ടു" കൊടികയറും പോലെ  തമ്പിമാരാറാടിയാചാര വെടിക്കെട്ടു കൊണ്ടു കൊടിയിറക്കിയപോലെ ഇന്ന് പതിവിതു നാട്ടിൽ  അച്ചിയലറിയാത്തറയിൽ " ' ആചാര പൊതി'ക്കെട്ട്" കൊട്ടിക്കയറ്റും പോലെ അമ്പിയും നമ്പിയും തമ്പിയുമാചാര പൊതിക്കുമ്പിട്ടു കൊടിയിറക്കിയ പോലെ  നാളെ പതിവിതു നാട്ടിൽ. //നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ളത് ഞാൻ പറഞ്ഞു അത്രെയുള്ളൂ//
Read more »

സ്വപ്നത്തിന്റെ തുറമുഖം

By Jayan M K
ഇമേജ്
  എൻ്റെ അന്തരംഗത്തിൻ്റെ മൗനത്തിൽ, പറയാത്ത പ്രാർത്ഥനയുടെ സംഗീതത്തിൽ, ഒരു വിസ്മയ സ്നേഹം വിരിയുന്നു— അതിരുകളില്ലാത്ത എൻ്റെ ഉള്ളിൻ്റെ തീരങ്ങളിൽ. അവനോടൊപ്പം ഞാൻ, എൻ്റെ യഥാർത്ഥവും സൗമ്യവുമായ രൂപം, ജീവിതത്തിൻ്റെ കൊടുങ്കാറ്റുകളിൽ ഒരു ശാന്ത തുറമുഖം. അവനില്ലെങ്കിൽ— സൂര്യൻ്റെ പ്രകാശം മങ്ങും, നിറങ്ങൾ പൊടിയായി ചിതറിപ്പോകും, ചിരി ദുർബലമായ ശ്വാസമായി മാറും. എൻ്റെയുള്ളിൽ നിറയുന്നത് അവന്റെ കൈയുടെ ശാന്തമായ ശക്തിക്കായുള്ള ആഗ്രഹം; മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭൂമിയിൽ ഒരു സുപ്രധാന ദിശാഫലകം. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ താളം— എൻ്റെ എല്ലാ ഭയങ്ങളെയും അലിയിക്കുന്ന സംഗീതം. കാരണം സ്നേഹം, ക്ഷണികമായൊരു ജ്വാലയല്ല, ഇരുണ്ട രാത്രികളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന അനന്തമായൊരു സമുദ്രമാണ്. അവന്റെ ക്ഷമ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രപഞ്ചം തുറക്കുന്നു; തകർന്ന ദിവസങ്ങളെ സുഖപ്പെടുത്തുന്ന കാലാതീതമായ കൃപ. അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എൻ്റെ ആത്മാവ് സ്വാതന്ത്ര്യം കണ്ടെത്തുന്നു; അനന്തമായ ആകാശവും അനന്തമായ സമാധാനത്തിൻ്റെ വീടും. മറ്റൊന്നും പ്രാധാന്യമില്ല— ഈ മധുരാനുഭവം മാത്രം: അഗാധമായ സ്നേഹവും, സൗമ്യമായൊരു ചുംബനവും. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവന്റെ വഴികാട്ടിയായി, ദുർബലമായ പകലുക...
Read more »

വാടുകില്ല വീഴുകില്ല ഈ ചുവന്ന പൂവുകൾ

By Jayan M K
ഇമേജ്
നൂറ് നൂറ് പൂക്കളെ ചതച്ചരച്ച കാലമേ വാടുകില്ല വീഴുകില്ല ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍ (2) ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍ ചുവപ്പണിഞ്ഞതെങ്ങനെ? മാറിടം പിളര്‍ക്കെ അമ്മമാര്‍ കരഞ്ഞതെന്തിനാ? (2) വര്‍ഗ്ഗസമരജ്വാല കത്തുമീ ചരിത്ര വീഥിയില്‍ രക്തസാക്ഷികള്‍ മരിച്ചുയര്‍ന്നതാണീ ച്ചുവന്ന പൂവുകള്‍. (2) വാടുകില്ല വീഴുകില്ല ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍.. (2) ഉള്ളവന്‍ ഇല്ലാത്തവനെ കൊന്നിരുന്ന നാളുകള്‍ കണ്ണുനീരടര്‍ന്നു മണ്ണിലുപ്പുറഞ്ഞ നാളുകള്‍ (2) പണിയെടുത്ത് പണിയെടുത്ത് പ്രാണനറ്റ നാളുകള്‍ കതിര് കൊയ്ത് പതിര് തിന്ന് പതിതരായ നാളുകള്‍ (2) ഇരുള് വീണ പണിയിടങ്ങളില്‍ മുഴങ്ങി ശംഖൊലി   ഇങ്കുലാബിന്‍ മക്കളാണ് നമ്മൊളുന്നുചേരണം (3) താഴുകില്ല താഴ്ത്തുകില്ല ഈ ചുവന്നപൊന്‍കൊടി നെല്ല് കൊയ്ത് നെല്ല് കൊയ്ത് വില്ലുപോല്‍ വളഞ്ഞവര്‍ തൊണ്ട് തല്ലി തൊണ്ട് തല്ലി ചണ്ടിയായി മാറിയോര്‍ (2) നെല്ലറുത്ത പൊന്നരിവാള്‍ ഒന്നുയര്‍ത്തി നിന്ന നാള്‍ ചുറ്റിക തലപ്പുയര്‍ത്തി  ചക്രവാള സീമയില്‍ (2) താഴുകില്ല താഴ്ത്തുകില്ല ഈ ചുവന്നപൊന്‍കൊടി നൂറ് നൂറ് പൂക്കളെ ചതച്ചരച്ച കാലമേ വാടുകില്ല വീഴുകില്ല ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍ (2) ഈ ചുവന്ന പൂവുകള്‍ ചുവപ്പണിഞ്ഞതെങ്ങനെ? മാറിടം പിളര്‍ക്കെ അമ്മമാര്‍...
Read more »

കുറ്റിച്ചൂലിനൊപ്പം.

By Jayan M K
ഇമേജ്
  രാവിലെയുള്ള നിശബ്ദതയിൽ അവളും അവളുടെ കുറ്റിച്ചൂലും മുറ്റത്തേക്ക് കാലെടുത്തുവയ്ക്കുന്നു. ചുണ്ടിൽ വാചകമില്ലാത്ത ഒരൊറ്റ ശ്വാസം പോലെ കൈയിൽ ചുംബിക്കുന്ന ഒരു ഓലമടലിൻ   പൊളിയിൽ  കൂട്ടി കെട്ടിയ , അവളുടെ കുറ്റിച്ചൂൽ പിടിച്ച് അവളെത്തുന്നു., മൃദുവായ ഈർക്കിലുകൾ കൂട്ടമായി മന്ത്രിക്കുന്നു— സംസാരിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടാത്ത ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ച്. കുറ്റിച്ചൂൽ അതിന്റെ നൃത്തം ആരംഭിക്കുന്നു, തിരുകി ചുളുങ്ങിയ  ഭൂമിക്കെതിരെ  സാവധാനം , താളംപിടിച്ച മന്ത്രം പോലെ തലമുറകൾക്ക് പരിചിതമായ ഒരു ശബ്ദം. ആത്മാവിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള പൊടിയുടെ നിശബ്ദമായ ശുദ്ധീകരണം, മനസ്സിനെ അതിന്റെ തുരുമ്പിൽ നിന്ന് തുടച്ചുനീക്കുന്നു. നിഴലുകൾ  വെട്ടിക്കളയുക , അന്ധമായ ദിവസങ്ങൾ മാറി നിൽക്കട്ടെ  അവളുടെ കുറ്റിച്ചൂൽ നെടുവീർപ്പിടുന്നു: "പ്രതീക്ഷയുള്ള ഒരു വിത്ത് നാമ്പ്  നടുക." ധാർമ്മിക അടിത്തറ പുതുതായി തൂത്തുവാരണം, ആന്തരിക സ്വത്വം ശുദ്ധീകരിക്കണം— സത്യസന്ധതയും ക്ഷമയും കൊണ്ട്. അവളാണ് ആ ചൂൽ തന്നെ ആർക്കും അറിയാതെ, പൊടിയിലും മണ്ണിലുമെല്ലാം അവളുടെ ആന്തരിക തെളിച്ചം തുടിക്കുന്നു. അവൾ തിടുക്കം കൂട്ടുന്നില്ല, വേദനയിലൂടെ തിടുക...
Read more »

ഓണപ്പൂക്കൾ

By Jayan M K
ഇമേജ്
  ഓണം വരവായ് കളിമേളമൊക്കെയീ നാടിനകത്തും നിറഞ്ഞു വന്നു. പൂവിൻ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞു മുത്തായോ- രഴകുപോൽ നാടെങ്ങും പരന്നൂ. പൂവിളി കേൾക്കുമ്പോൾ പൂനുള്ളാനായ് ഞാൻ പാടവരമ്പിലൂടോടിപ്പോയി, തുമ്പയും കാക്കപ്പൂവും പറിച്ചോരോ പൂവുകൾ നുള്ളിയെടുത്തു വന്നൂ. വീടിനു മുൻപിൽ കുലവൃന്ദമൊന്നായി പൂക്കളം തീർത്തു നാം കാത്തുനിന്നു. മാവേലി മന്നൻ  വരുംവേളയിൽ പുഞ്ചിരിപ്പൂമൊട്ടുകൾ വിടർന്നു. നല്ലൊരു പൂക്കളം തീർത്തോരോ നേരവും വീടിനകത്തോടി ഞങ്ങൾ വന്നു, പുഞ്ചിരി തൂകി നീ പൂവുകൾ കൊണ്ടെൻ മാവേലി നാടിനെ അലങ്കരിച്ചൂ. ഓരോ ദിനത്തിലും കാത്തിരിക്കൂ നമ്മൾ ഓണത്തുമ്പി വരുന്നതു കാത്ത്, കൂട്ടുവരുമ്പോളെൻ തോഴിയെ പോലെ അവളോടൊത്തു ഓണകളികൾ കളിച്ചിടാം നാം. ഓണത്തിൻ ഓളങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലോണത്തിൻ ഓർമ്മകൾ വന്നു. മനസ്സിൻ ആഴത്തിൽ മധുരമാം ഓണ- പ്പഴയൊരു കാലം മിന്നിനിന്നൂ.
Read more »

കറിവേപ്പില

By Jayan M K
ഇമേജ്
  വാതിൽക്കലെന്നോ നീ ഭയന്നു നിന്നു, അനാഥൻ, ലോകത്തിലൊറ്റപ്പെട്ടൊരീ ഞാൻ. കൈനീട്ടി നീയെന്നെ മാറോടു ചേർത്തു, അന്നം, തുണ, പിന്നെയാ വാത്സല്യം! അടുക്കളപ്പുറത്തെ കറിവേപ്പില പോൽ, കറികളിൽ ചേർന്നു ഞാൻ, ഗന്ധമായ്, രുചിയായ്. കളിച്ചു, ചിരിച്ചു, വളർന്നു ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം, ആ വീടിന്നകമെൻ ജീവനായ് മാറി. ഇഷ്ടമുള്ള കറികളിൽ വലിച്ചൂരി ഇട്ടു, എനിക്കിഷ്ടവിഭവങ്ങൾ വിളമ്പി തന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ഓമനപ്പേരുകളാൽ വിളിച്ചു, ആ സ്നേഹത്തിൽ ഞാൻ എല്ലാം മറന്നു. ഞാൻ വരുമ്പോഴെല്ലാം പായസം വെച്ചു, എനിക്കുള്ള പ്രാധാന്യം അന്നെന്നറിഞ്ഞു. എന്നിട്ടുമെൻ ഇഷ്ടങ്ങളെ അവർ മാറ്റി നിർത്തി, അന്ധമായ സ്നേഹത്തിൽ ഞാൻമതി മറന്നു ആ രാഗത്തിൽ മുഴുകി നിന്നു. ഒരുനാൾ വസന്തം മനസ്സിൽ പൂത്തു, നിൻ മകൾ, പ്രണയം മൊഴിഞ്ഞെൻ കാതിൽ. ചെമ്പനീർ പൂക്കൾ പോൽ തിളയ്ക്കും പ്രണയം, പ്രാണനെപ്പോലും മറന്നൊരാ നിമിഷം! ഇരുപേരും കൈകോർത്തു പോയൊരാ സ്വപ്‌നവീഥികളിൽ, ആനന്ദം മാത്രം, മറ്റൊന്നുമില്ല. എൻ പ്രാധാന്യം കണ്ടു, അസൂയ പൂണ്ടു, കിഴങ്ങ്ബന്ധുക്കൾ മെല്ലെ കഥകൾ മെനഞ്ഞു. ഗൂഢാലോചനതൻ വിഷം കലർത്തി, എനിക്കായ് നെയ്തൊരു പന്തൽവല മുറുക്കി. പെട്ടെന്നു പാഞ്ഞെത്തി കൊടുങ്കാറ്റൊടുവിൽ, ചോദ്യങ്ങള...
Read more »

മതം: ഒരു വഴികാട്ടി മാത്രം, ലക്ഷ്യമല്ല

By Jayan M K
ഇമേജ്
മതം: വഴികാട്ടി, സത്യം ഉള്ളിൽ മതമെന്നതെന്തു നാം വിശ്വസിക്കും? മനസ്സിൻ ദീപമോ, ഭയത്തിന്റെ നിഴലോ? ആലോചനപ്പാതയിൽ നമുക്ക് കൂട്ടായി നടക്കുന്നത് ആചാരമോ, ആനന്ദമോ? ആചാരതന്ത്രമതിന്റെ കൈവശം; പൊതിർത്ത പൂജയും പ്രാർത്ഥനയും, നേരായ പാതയിൽ നടത്തുന്നു സദാ, ശുദ്ധമനസ്സിന്റെ ദീപം തെളിയുമ്പോൾ. പുതുവെള്ളത്തിൽ പൂച്ചെടികൾ പോലെ പെരുമഴ തൊട്ടാൽ മൂടിത്തുടങ്ങും ചിന്തയുടെ കനലുകളിൽ മനസ്സു തെളിയുമ്പോൾ – പുതിയ ദർശനം പിറക്കുന്നു. നേർക്കാഴ്ചയല്ല മതം, ആത്മാനുഭവത്തിലൂടെയുളള ദർശനമത്രേ. ആജ്ഞാപനം മതത്തിന്റെ ശബ്ദമല്ല, അതൊരു ആനന്ദസ്പന്ദം മാത്രം! മതം, മതി എന്നോരാശ്വാസമല്ല മതം, ഒരിക്കലും തീരില്ലാത്ത ചോദ്യം തന്നെ. അതിൽ മറുപടിയില്ല – പക്ഷേ, വഴിയുണ്ട് നമ്മുടെ ഉള്ളിലേക്കും നമ്മുടെ വഴികളിലേക്കും എത്തിച്ചേരുന്നൊരു ദിശ. ആചാരവുമെത്ര നേരുള്ളതായാലും നാം നടന്നു കണ്ടെത്തിയ പാതയാകണം അതെ. മറികടന്നോരാൾ പറഞ്ഞതുപോലെ നാം കേട്ടു പാടുക മാത്രമാവരുതേ! നമുക്ക് സംശയിക്കാൻ ധൈര്യമുണ്ടാകട്ടെ, ആധാരമെന്തെന്നറിയാൻ നേരങ്ങൾ കണ്ടെത്തട്ടെ; മതം കണ്ണികളല്ല, ചിന്തയുടെ കവാടങ്ങളാകട്ടെ! ഭയത്താൽ അനുസരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മതം വെറും ചട്ടമാവും. ഭക്തിയാൽ തെളിയുമ്പോൾ – അത് അർത്ഥമാ...
Read more »

പച്ചപ്പിൻ മടിയിൽ

By Jayan M K
ഇമേജ്
  മണിനാദം കേൾക്കാത്തൊരീ പാട വരമ്പിൽ, മെല്ലെ നടക്കുന്നു വെളുവെളുത്തൊരു രൂപം. തെളിനീർ നിറഞ്ഞൊരീ കായലിൻ അരികിൽ, തെങ്ങുകൾ തലയാട്ടി നിൽക്കുന്നു ദൂരെ. വെയിലിന്റെ നേരിയ കിരണങ്ങളേറ്റ്, പുൽകനാമ്പുകൾ തിളങ്ങുന്നു പച്ചയായ്. കാറ്റിന്റെ മൃദലമാം തലോടലേറ്റു, ഓളങ്ങൾ മെല്ലെ ഒഴുകി മറയുന്നു. ഒരു വേള, മിഴികളിൽ നേരിയ നൊമ്പരം, ഓർമ്മകൾ തൻ മധുരമെഴും തേൻകണം. പ്രകൃതി തൻ ശാന്തമാം ലീലകളിൽ ലയിച്ചു, അവളൊരു നിമിഷം നിന്നു മിഴിച്ചു. ഈ മണ്ണും, ഈ കാറ്റും, ഈ നീല ജലാശയവും, എത്രയോ കാലമായ് കണ്ടു പരിചയം. എങ്കിലും ഓരോ ദിനവും പുതിയൊരനുഭൂതി, പ്രകൃതിതൻ മാന്ത്രിക ശക്തി അഗമ്യം. മൗനമായ് ഒഴുകുന്നൊരീ ജീവിത യാത്രയിൽ, പ്രകൃതിയെ സാക്ഷിയാക്കി മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ, ഒരു തേങ്ങലോടെ, കാലത്തിൻ കാൽപ്പാടുകൾ പിന്തുടരുന്നു.
Read more »